Wan pipel : gerestaureerde Surinaamse klassieker in premiere

Op 28 september vindt op het Nederlands Film Festival in Utrecht de Nederlandse premiere plaats van de geheel gerestaureerde film Wan pipel (1976). Regisseur Pim de la Parra zal hierbij aanwezig zijn. De la Parra's vertelling over de in Nederland studerende Surinamer Roy Ferrol die terugkeert naar de net afgekondigde Republiek Suriname, geldt als de eerste Surinaamse speelfilm. Volgens EYE-conservator Emjay Rechsteiner, supervisor van de restauratie, 'spatten de kleuren van Suriname weer net zo van het doek als bij de premiere in 1976'. Naar aanleiding van de heruitbreng van Wan pipel organiseert EYE een programma rond Pim de la Parra, een van Nederlands meest markante regisseurs.
Dinsdag 28 september: persconferentie met Pim de la Parra in Utrecht.
Tijd en plaats worden nog nader bekend gemaakt.
28 September - Premiere Wan pipel op het Nederlands Film Festival. Aansluitend is de film in de Nederlandse filmtheaters te zien.
Vanaf 30 september - Pim de la Parra programma in EYE
3 Oktober - De Surinaamse films van Pim de la Parra, met aansluitend vraaggesprek met de regisseur in EYE.
Programmainformatie en aanvangstijden op www.eyefilm.nl

Surinaamse klassieker
In Suriname geldt Wan pipel als een absolute klassieker. De film, die zijn wereldpremiere beleefde op het Cannes-filmfestival van 1976, bleef jaren in roulatie en wordt nog ieder jaar rond de Onafhankelijkheidsdag op de Surinaamse televisie vertoond. Volgens velen is het de enige echte speelfilm die in en over Suriname is gemaakt.
Met Wan pipel sneed regisseur De la Parra beladen thema's aan: de relatie tussen voormalig moederland Nederland en de pas uitgeroepen Republiek Suriname en de verhouding tussen de verschillende bevolkingsgroepen van Suriname. Kiest de creool Roy (Borger Breeveld) voor zijn blanke Nederlandse vriendin Karina (Willeke van Ammelrooy) en een carriere in het welvarende Nederland of volgt hij zijn hart en trouwt hij met de Hindoestaanse Rubia (Diana Gangaram Panday), zijn grote liefde, en helpt hij het net zelfstandig geworden Suriname opbouwen?
De la Parra liet onnadrukkelijk de politieke en raciale spanningen zien van het multi-etnische Suriname, tegen de achtergrond van een liefdesgeschiedenis tussen een creoolse student en een Hindoestaanse jonge vrouw. Bijna 35 jaar later geldt de film nog steeds als richtingwijzer voor wie iets van Suriname wil begrijpen.

Pim de la Parra
Met medeproducer, -scenarist en -regisseur Wim Verstappen schudde Pim de la Parra (Paramaribo, 1940) in de jaren zestig het Nederlandse filmwereldje op. Productiemaatschappij $corpio Films baarde opzien met vrijzinnige speelfilms als De minder gelukkige terugkeer van Joszef Katus naar het land van Rembrandt (1966), Blue Movie (1971) en Frank & Eva: Living Apart Together (1973), Wan pipel (1976). Ook de Nederlandse filmkritiek werd opgefrist door de komst van het blad Skoop (1962-1993), waarvan De la Parra medeoprichter was. Als regisseur en producent kende De la Parra (financiele) pieken en dalen; vanaf de jaren tachtig gold hij als godfather van de Nederlandse minimal film: in hoge mate geimproviseerde lowbudget en no-budget speelfilms waarin het complexe liefdesleven van de hoofdrolspelers vaak tot verwarrende en tragikomische verwikkelingen leidt. Binnenkort verschijnt over de controversiële cineast de film Parradox van In-Soo Radstake (Made in Korea). Centraal in deze persoonlijke documentaire staan films, vrouwen, ego en geld - belangrijke thema's in De La Parra's leven. EYE werkt aan de restauratie van nagenoeg het volledige oeuvre van De la Parra.

De la Parra-programma in EYE
Ter gelegenheid van de restauratie en heruitbreng van Wan pipel stelt EYE een programma samen, dat focust op de relatie De la Parra - Suriname. Als een van de weinige filmmakers in Nederland toonde De la Parra interesse in de net zelfstandig geworden ex-kolonie. Ook op latere leeftijd verflauwde De la Parra's engagement met zijn vaderland niet. In 2005 was hij de drijvende kracht achter de oprichting van de Surinaamse Film Academie in Paramaribo. Naast Wan pipel is ook De la Parra's recente Surinaamse werk te zien, aangevuld met twee films uit de jaren tachtig, door De la Parra zelf geselecteerd en onlangs door EYE gerestaureerd.

De la Parra-dag: drie films en publieksinterview door Ivette Forster in EYE
Op zondag 3 oktober zijn vanaf 13.00 drie door Pim de la Parra in Suriname opgenomen films te zien in EYE: Wan pipel (1976), Het geheim van de Saramacca-rivier (2007) en Het laatste verlangen (2008). In zijn laatste werk brengt de nu 70-jarige regisseur al zijn fascinaties bij elkaar: liefde, erotiek, de Caribische manier van leven, de Surinaamse geschiedenis en de drang om over dat alles lichtvoetige films te maken, ongehinderd door volledig uitgewerkte, 'doodgeschreven' scenario's of door fondsen en producers opgelegde verplichtingen. Na de vertoning van Wan pipel zal documentairemaakster en tv-presentatrice Ivette Forster De la Parra interviewen voor publiek. De live muzikale omlijsting wordt verzorgd door Flower to the People (Fleur Tolman en Frank Ong-Alok, die ook de filmmuziek verzorgden bij Het laatste verlangen). Dagprijs ââ€Å¡Ã‚¬20,-. De films zijn ook los te bezoeken.



How to respond / more information
You must log in to respond